Pole uprawne w Raszkowie, złote zboże i drzewa pod letnim niebem.

Grunt sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako użytek rolny podlega podatkowi rolnemu także wtedy, gdy ma mniej niż jeden hektar. Próg 1 ha nie wyłącza opodatkowania i nie zamienia automatycznie małej działki w przedmiot podatku od nieruchomości. Rozstrzyga natomiast, czy dany areał jest gospodarstwem rolnym: od tego zależy, czy stawkę liczy się jako równowartość 2,5 kwintala żyta od hektara przeliczeniowego, czy 5 kwintali żyta od hektara fizycznego. Nie zależy to od tego, czy właściciel jest rolnikiem z zawodu, ani od samego przeznaczenia w planie miejscowym.

W skrócie
▪ Przedmiot podatku
– użytki rolne z ewidencji gruntów i budynków, z wyjątkiem gruntów zajętych na działalność gospodarczą inną niż rolnicza (art. 1 ustawy o podatku rolnym).
▪ Próg 1 ha
– gospodarstwem rolnym jest łączny obszar takich gruntów przekraczający 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy (art. 2 ust. 1). Liczy się cały areał danej osoby, a nie pojedyncza działka. Grunty we współwłasności stanowią jednak odrębny przedmiot opodatkowania (art. 3 ust. 5) i nie sumuje się ich automatycznie z gruntami będącymi wyłączną własnością tej samej osoby.
▪ Stawki w 2026 r.
– przy cenie żyta 66,42 zł za 1 dt: 166,05 zł od 1 ha przeliczeniowego gospodarstwa rolnego albo 332,10 zł od 1 ha fizycznego pozostałych gruntów, jeśli rada gminy nie obniżyła ceny.
▪ Zwolnienie klas V, VI i VIz
– art. 12 ust. 1 pkt 1 zwalnia te użytki niezależnie od tego, czy areał przekracza 1 ha.
▪ Rozliczenie
– osoby fizyczne składają informację o gruntach (IR-1) w 14 dni, a podatek ustala decyzja; raty do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada, przy kwocie do 100 zł – jednorazowo.


Co podlega podatkowi rolnemu

Art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym stanowi:

Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Kluczowa jest klasyfikacja w ewidencji, a nie potoczna nazwa „działka budowlana” albo zapis w studium uwarunkowań. Użytek rolny pozostaje przedmiotem podatku rolnego również wtedy, gdy ma kilkanaście arów. Nie staje się automatycznie przedmiotem podatku od nieruchomości tylko dlatego, że nie tworzy gospodarstwa rolnego albo że właściciel nie prowadzi produkcji rolnej.

Wyjątek z art. 1 dotyczy zajęcia gruntu na działalność gospodarczą inną niż rolnicza. Definicję działalności rolniczej podaje art. 2 ust. 2 ustawy: jest to produkcja roślinna i zwierzęca w szerokim ujęciu, w tym między innymi produkcja sadownicza, warzywnicza, fermowa i chów ryb. Gdy grunt ewidencyjnie rolny zostaje faktycznie zajęty na inną działalność gospodarczą, wypada z opodatkowania podatkiem rolnym i podlega zasadom podatku od nieruchomości. Samo posiadanie użytku rolnego, nawet niewielkiego i nawet bez uprawy, nie oznacza jeszcze takiego zajęcia.


Co naprawdę oznacza próg 1 hektara

Art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym definiuje gospodarstwo rolne:

Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Słowo „łącznej” ma znaczenie praktyczne. Do progu dolicza się cały areał użytków rolnych danej osoby (lub innego podmiotu), a nie każdą działkę ewidencyjną osobno. Grunty we współwłasności stanowią jednak odrębny przedmiot opodatkowania (art. 3 ust. 5) i nie sumuje się ich automatycznie z gruntami będącymi wyłączną własnością tej samej osoby. Dwie działki po 0,60 ha u tego samego właściciela to łącznie 1,20 ha – próg hektara fizycznego jest przekroczony, nawet jeśli żadna księga wieczysta nie opisuje „dużego gospodarstwa”. Odwrotnie: jedna działka 0,80 ha nie staje się gospodarstwem tylko dlatego, że leży w rolniczej okolicy, jeżeli łącznie z pozostałymi użytkami rolnymi tej samej osoby nie przekracza 1 ha i 1 ha przeliczeniowego.

Hektar przeliczeniowy to nie to samo co hektar fizyczny. Liczbę hektarów przeliczeniowych ustala się według rodzajów i klas użytków rolnych z ewidencji oraz okręgu podatkowego gminy (art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 5). Grunty orne klasy I w I okręgu mają przelicznik 1,95, a grunty orne klasy IVa w II okręgu – 1,00. Dlatego areał mniejszy niż 1 ha fizyczny może przekroczyć 1 ha przeliczeniowy. Przykład: 0,70 ha gruntów ornych klasy I w I okręgu to 0,70 × 1,95 = 1,365 ha przeliczeniowego i spełnia definicję gospodarstwa rolnego mimo powierzchni poniżej 1 ha fizycznego.

Definicja nie wymaga, aby podatnik miał status rolnika, podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników albo prowadził gospodarstwo „w sensie gospodarczym”. Wystarczą własność albo posiadanie gruntów z art. 1 oraz przekroczenie jednego z dwóch progów powierzchni. Plan miejscowy, decyzja o warunkach zabudowy albo zamiar zabudowy nie zastępują klasyfikacji ewidencyjnej przy wymiarze podatku rolnego.

Słowo „przekraczającej” odnosi się do obu progów. Gospodarstwo rolne powstaje, gdy łączna powierzchnia jest większa niż 1 ha fizyczny albo większa niż 1 ha przeliczeniowy – wystarczy przekroczenie jednego z nich. Areał równy dokładnie 1,00 ha fizycznego i 1,00 ha przeliczeniowego żadnego progu nie przekracza, więc nie tworzy gospodarstwa rolnego. Natomiast już 1,00 ha fizycznego dobrej ziemi, który daje na przykład 1,10 ha przeliczeniowego, gospodarstwo tworzy.

ℹ️ Hektary przeliczeniowe liczy się z tabeli w art. 4 ust. 5–7 ustawy. Sady przelicza się jak grunty orne, z tym że dla klas III i IV stosuje się odpowiednio przeliczniki klas IIIa i IVa. Grunty rolne zabudowane mają przelicznik 1,0; grunty pod rowami oraz zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych – 0,20.


Jak liczy się podatek: 2,5 i 5 kwintali żyta

Podstawa opodatkowania zależy od tego, czy grunty tworzą gospodarstwo rolne (art. 4 ust. 1):

▪ dla gruntów gospodarstw rolnych – liczba hektarów przeliczeniowych;

▪ dla pozostałych gruntów – liczba hektarów wynikająca z ewidencji, czyli hektarów fizycznych.

Art. 6 ust. 1 wiąże z tym dwie stawki. Podatek za rok podatkowy wynosi równowartość pieniężną 2,5 kwintala żyta od 1 ha przeliczeniowego gruntów gospodarstwa rolnego oraz równowartość 5 kwintali żyta od 1 ha pozostałych gruntów. Kwintal (q) to 100 kg, a w komunikatach GUS cenę podaje się za 1 decytonę (dt), czyli tę samą jednostkę.

Cenę skupu żyta ogłasza Prezes GUS w Monitorze Polskim do 20 października roku poprzedzającego rok podatkowy (art. 6 ust. 2). Jest to średnia z 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy (art. 6 ust. 1). Rada gminy może obniżyć tę cenę na swoim terenie (art. 6 ust. 3). Obliczenia poniżej przyjmują cenę z komunikatu GUS i założenie, że rada gminy jej nie obniżyła; w gminie, która skorzystała z uprawnienia, należność będzie niższa.

Kłosy żyta na polu w okolicach Mieroszyna
Pole żyta pod Mieroszynem. Stawki podatku rolnego wyraża się w kwintalach żyta.

W liczbach – rok podatkowy 2026
66,42 zł za 1 dt – średnia cena skupu żyta z komunikatu Prezesa GUS z 20 października 2025 r. (M.P. poz. 1085)
2,5 × 66,42 zł = 166,05 zł od 1 ha przeliczeniowego gospodarstwa rolnego
5 × 66,42 zł = 332,10 zł od 1 ha fizycznego pozostałych gruntów
Na rok 2027 Prezes GUS ogłosił już 62,00 zł za 1 dt (komunikat z 19 października 2026 r., M.P. poz. 1020), czyli 155,00 zł i 310,00 zł przy tych samych mnożnikach – to stawki następnego roku, nie roku 2026.

Przykład 1. Działka poniżej obu progów

Założenia: jeden podatnik, 0,80 ha gruntów ornych klasy IVa w II okręgu podatkowym, przelicznik 1,00, brak zwolnień, rok 2026, rada gminy nie obniżyła ceny żyta. Hektary przeliczeniowe: 0,80 × 1,00 = 0,80. Powierzchnia fizyczna i przeliczeniowa nie przekraczają 1 ha, więc grunt nie tworzy gospodarstwa rolnego. Podstawą jest 0,80 ha fizycznego, a podatek wynosi 0,80 × 332,10 zł = 265,68 zł przed zaokrągleniem stosowanym przy wymiarze.

Przykład 2. Poniżej 1 ha fizycznego, powyżej 1 ha przeliczeniowego

Założenia: 0,70 ha gruntów ornych klasy I w I okręgu, przelicznik 1,95, pozostałe warunki jak wyżej. Hektary przeliczeniowe: 0,70 × 1,95 = 1,365. Definicja gospodarstwa rolnego jest spełniona mimo areału mniejszego niż 1 ha fizyczny. Podatek wynosi 1,365 × 166,05 zł = 226,66 zł przed zaokrągleniem.

Przykład 3. Dwie małe działki, jeden właściciel

Założenia: dwie działki gruntów ornych klasy IVa w II okręgu, każda po 0,60 ha, łącznie 1,20 ha, przelicznik 1,00, ten sam podatnik, rok 2026. Żadna działka osobno nie przekracza 1 ha, ale łączna powierzchnia wynosi 1,20 ha, więc powstaje gospodarstwo rolne. Hektary przeliczeniowe: 1,20 × 1,00 = 1,20. Podatek: 1,20 × 166,05 zł = 199,26 zł przed zaokrągleniem. Po przekroczeniu progu stosuje się stawkę 2,5 kwintala żyta od hektara przeliczeniowego, a nie 5 kwintali od hektara fizycznego.

ℹ️ Przykłady służą tylko ilustracji wzoru z art. 6 ust. 1. Nie są wymiarem podatku konkretnej gminy. Ostateczną kwotę ustala wójt, burmistrz albo prezydent miasta na podstawie ewidencji, okręgu podatkowego i ewentualnego obniżenia ceny żyta przez radę gminy. Kwoty podatku zaokrągla się na zasadach określonych w Ordynacji podatkowej.


Kto jest podatnikiem

Art. 3 ust. 1 ustawy wymienia podatników podatku rolnego. Są nimi osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne, w tym spółki niemające osobowości prawnej, które są:

▪ właścicielami gruntów;

▪ posiadaczami samoistnymi gruntów;

▪ użytkownikami wieczystymi gruntów;

▪ posiadaczami gruntów Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego – gdy posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem, z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa lub z innego tytułu prawnego, a także gdy jest bez tytułu prawnego, z wyjątkami dotyczącymi Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa i Lasów Państwowych.

Jeżeli grunt znajduje się w posiadaniu samoistnym, obowiązek ciąży na posiadaczu samoistnym, a nie na właścicielu (art. 3 ust. 2). Skarb Państwa i gminy nie są podatnikami tego podatku (art. 3a).

Dzierżawa nie przenosi podatku automatycznie na dzierżawcę. Art. 3 ust. 3 przewiduje wyjątek tylko wtedy, gdy grunty gospodarstwa rolnego wydzierżawiono na podstawie umowy zawartej stosownie do przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników albo przepisów o rentach strukturalnych. Przy zwykłej dzierżawie gruntu prywatnego podatnikiem pozostaje zasadniczo właściciel, użytkownik wieczysty albo posiadacz samoistny – stosownie do art. 3 ust. 1 i 2. Inaczej jest przy gruntach Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego: podatnikiem jest wtedy posiadacz, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem, z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa lub z innego tytułu prawnego (art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a). Wniesienie gruntów gospodarstwa rolnego jako wkładu do spółdzielni produkcyjnej przenosi obowiązek na spółdzielnię (art. 3 ust. 4).

Przy współwłasności albo wspólnym posiadaniu grunty stanowią odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach (art. 3 ust. 5). Jeżeli jednak te grunty stanowią gospodarstwo rolne, obowiązek spoczywa na tej osobie, która prowadzi gospodarstwo w całości (art. 3 ust. 6). Zasady solidarności nie stosuje się wobec osób zwolnionych od podatku albo nim nieobjętych; wtedy odpowiada pozostała część współwłaścicieli w zakresie ich udziału (art. 3 ust. 7).


Zwolnienia, w tym użytki klasy V, VI i VIz

Najczęstsze zwolnienie przy małych działkach wynika z art. 12 ust. 1 pkt 1: zwalnia się użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych. Zwolnienie nie zależy od przekroczenia 1 ha. Działka o powierzchni 0,40 ha klasy VI nie tworzy obowiązku zapłaty podatku rolnego, choć nadal jest użytkiem rolnym w ewidencji.

Grunty zwolnione z art. 12 ust. 1 pkt 1 pozostają gruntami, o których mowa w art. 1. Przy ocenie, czy łączna powierzchnia przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, uwzględnia się więc także te użytki. Może się zdarzyć, że klasa VI „domyka” definicję gospodarstwa rolnego i obniża stawkę na pozostałych, nieobjętych zwolnieniem gruntach z 5 do 2,5 kwintala żyta.

Ustawa przewiduje też inne zwolnienia, między innymi: użytki ekologiczne; grunty w pasie drogi granicznej; określone grunty nabyte na utworzenie albo powiększenie gospodarstwa rolnego do powierzchni nieprzekraczającej 100 ha; grunty po zagospodarowaniu nieużytków – na 5 lat; grunty po wymianie lub scaleniu – na rok; czasowe zaprzestanie produkcji rolnej w ustawowych limitach powierzchni i czasu; grunty pod zbiornikami wody pitnej, wałami i w międzywałach; grunty wpisane do rejestru zabytków przy spełnieniu ustawowego warunku zagospodarowania; określone działki przyzagrodowe członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych; grunty rodzinnego ogrodu działkowego, z ustawowym wyjątkiem. Każde z tych zwolnień ma własne przesłanki i nie należy ich stosować przez analogię do zwykłej małej działki rolnej.


Działalność gospodarcza inna niż rolnicza oraz lasy

Art. 1 wyłącza z podatku rolnego użytki rolne zajęte na działalność gospodarczą inną niż rolnicza. Taki grunt opodatkowuje się na zasadach podatku od nieruchomości. Sam zamiar zabudowy, wpis do CEIDG właściciela albo dojazd do firmy nie rozstrzygają jeszcze o „zajęciu” – liczy się faktyczne przeznaczenie i używanie gruntu. Art. 2 ust. 3 ustawy o podatku rolnym wylicza ponadto sytuacje, których nie uważa się za zajęcie na działalność gospodarczą inną niż rolnicza, między innymi przebieg określonych urządzeń przesyłowych przez użytek rolny.

Lasy nie są użytkami rolnymi. Grunt sklasyfikowany w ewidencji jako las podlega podatkowi leśnemu na podstawie ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym, a nie podatkowi rolnemu. Zmiana opodatkowania idzie więc za zmianą klasyfikacji albo za faktycznym zajęciem gruntu, a nie za samą powierzchnią „poniżej 1 ha”.


Informacja o gruntach, decyzja i terminy zapłaty

Organem podatkowym jest wójt, burmistrz albo prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce położenia gruntów (art. 6a ust. 4a i ust. 6). Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności go uzasadniające, i wygasa z końcem miesiąca, w którym te okoliczności ustały (art. 6a ust. 1 i 2). Przy powstaniu albo wygaśnięciu w ciągu roku podatek liczy się proporcjonalnie do liczby miesięcy (art. 6a ust. 3).

Osoby fizyczne składają właściwemu organowi informację o gruntach na urzędowym formularzu w terminie 14 dni od powstania albo wygaśnięcia obowiązku albo od zmian powierzchni i sposobu zajęcia gruntu opisanych w art. 6a ust. 4. Wzór formularza to IR-1 („Informacja o gruntach”), wraz z załącznikami ZIR – tak określa broszura Ministerstwa Finansów do tego formularza. Informację składa się także wtedy, gdy podatnik korzysta ze zwolnień i ulg (art. 6a ust. 9). Nie jest to coroczne zeznanie składane „na wszelki wypadek”: ustawa wiąże termin z konkretnym zdarzeniem.

Podatek od osób fizycznych ustala organ w drodze decyzji (art. 6a ust. 6). Płatny jest w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku: do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego. Jeżeli kwota podatku nie przekracza 100 zł, podatek jest płatny jednorazowo w terminie pierwszej raty (art. 6a ust. 10a).

Osoby prawne oraz wskazane w ustawie jednostki organizacyjne składają deklarację na podatek rolny do 15 stycznia danego roku, a gdy obowiązek powstał później – w ciągu 14 dni, i same wpłacają podatek w tych samych czterech terminach (art. 6a ust. 8). Przy współwłasności albo wspólnym posiadaniu osób fizycznych oraz osób prawnych osoby fizyczne składają deklarację i płacą na zasadach przewidzianych dla osób prawnych (art. 6a ust. 10). Informacje i deklaracje mogą być składane elektronicznie (art. 6a ust. 8a).

Art. 6a ust. 6a przewiduje jeszcze jeden próg, którego ustawa nie wyraża kwotą w złotych. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, jeżeli wysokość zobowiązania na dany rok nie przekraczałaby – według stanu na 1 stycznia tego roku – najniższych kosztów doręczenia w obrocie krajowym przesyłki poleconej za potwierdzeniem odbioru przez operatora wyznaczonego. Decyzję umarzającą pozostawia się w aktach sprawy. Ten próg zmienia się wraz z cennikiem operatora i nie należy go mylić z progiem 100 zł, który dotyczy wyłącznie sposobu zapłaty już ustalonego podatku.


Wnioski i najczęściej zadawane pytania

Mały areał rolny nie wypada z podatku rolnego tylko dlatego, że ma mniej niż 1 ha. Użytek rolny z ewidencji podlega temu podatkowi także poniżej progu, chyba że jest zwolniony – najczęstszy przypadek to klasy V, VI i VIz – albo zajęty na działalność gospodarczą inną niż rolnicza. Próg 1 ha fizycznego albo 1 ha przeliczeniowego decyduje o tym, czy powstaje gospodarstwo rolne i która stawka ma zastosowanie: 2,5 kwintala żyta od hektara przeliczeniowego albo 5 kwintali od hektara fizycznego. W 2026 r. przy cenie 66,42 zł za 1 dt daje to 166,05 zł albo 332,10 zł od hektara, o ile rada gminy nie obniżyła ceny. Liczy się łączny areał podatnika, dane z ewidencji i decyzja wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, a nie sam status rolnika.

Czy działka rolna mniejsza niż 1 ha jest zwolniona z podatku?

Nie z powodu samej powierzchni. Zwolnienie musi wynikać z ustawy – najczęściej z art. 12 ust. 1 pkt 1 dla użytków klasy V, VI i VIz oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych ustanowionych na użytkach rolnych. Działka gruntu ornego klasy IVa o powierzchni 0,50 ha podlega podatkowi rolnemu według stawki dla pozostałych gruntów, jeżeli łącznie z innymi użytkami rolnymi podatnika nie tworzy gospodarstwa rolnego.

Czy dwie działki po 0,60 ha u jednej osoby nadal liczy się osobno jako „poniżej 1 ha”?

Nie. Art. 2 ust. 1 mówi o łącznej powierzchni gruntów stanowiących własność albo znajdujących się w posiadaniu danego podmiotu. Dwie działki po 0,60 ha to łącznie 1,20 ha i – przy użytkach rolnych z art. 1 – gospodarstwo rolne, ze stawką 2,5 kwintala żyta od hektara przeliczeniowego.

Czy zapis w planie miejscowym albo fakt, że właściciel nie jest rolnikiem, zmienia podatek?

Nie te okoliczności są decydujące. Art. 1 odwołuje się do klasyfikacji w ewidencji gruntów i budynków oraz do faktycznego zajęcia gruntu na działalność gospodarczą inną niż rolnicza. Brak statusu rolnika nie wyłącza podatku rolnego, a rolnicze przeznaczenie w planie nie zastępuje wpisu ewidencyjnego.

Kto płaci podatek przy wydzierżawieniu działki?

Przy gruncie prywatnym – co do zasady nie dzierżawca. Art. 3 ust. 3 przenosi obowiązek na dzierżawcę tylko wtedy, gdy grunty gospodarstwa rolnego wydzierżawiono umową zawartą stosownie do przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników albo o rentach strukturalnych. Inaczej jest przy gruntach Skarbu Państwa lub samorządu, np. dzierżawionych od KOWR albo od gminy: podatnikiem jest wtedy posiadacz, czyli dzierżawca (art. 3 ust. 1 pkt 4).

Czy w 2027 r. podatek będzie liczony od niższej ceny żyta?

Prezes GUS ogłosił na rok podatkowy 2027 średnią cenę 62,00 zł za 1 dt (M.P. z 2026 r. poz. 1020). Przy niezmienionych mnożnikach 2,5 i 5 oraz przy braku obniżki rady gminy dawałoby to 155,00 zł od 1 ha przeliczeniowego i 310,00 zł od 1 ha fizycznego. To stawki następnego roku; wymiar za 2026 r. opiera się na cenie 66,42 zł za 1 dt.

Czy informację IR-1 składa się co roku?

Ustawa wymaga złożenia informacji o gruntach w ciągu 14 dni od powstania albo wygaśnięcia obowiązku podatkowego albo od zmian opisanych w art. 6a ust. 4, a nie corocznego powielania tego samego zgłoszenia bez żadnego zdarzenia. Podatek od osób fizycznych na dany rok ustala następnie decyzja organu. Osoby prawne składają deklarację na podatek rolny do 15 stycznia każdego roku.

Co się dzieje, gdy obliczony podatek jest bardzo niski?

Jeżeli kwota nie przekracza 100 zł, podatek – o ile został ustalony – płaci się jednorazowo do terminu pierwszej raty (art. 6a ust. 10a). Osobno art. 6a ust. 6a nakazuje nie wszczynać postępowania albo je umorzyć, gdy zobowiązanie nie przekroczyłoby najniższego kosztu przesyłki poleconej za potwierdzeniem odbioru według stanu na 1 stycznia roku podatkowego. To dwa różne mechanizmy: jeden dotyczy sposobu zapłaty, drugi – wszczęcia postępowania.


Źródła i licencje zdjęć

Stan prawny na 9 listopada 2026 r. Linki prowadzą do urzędowych publikatorów.

▪ Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1344, z 2026 r. poz. 875), art. 1–4, 6, 6a i 12.
▪ Komunikat Prezesa GUS z dnia 20 października 2025 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta na rok podatkowy 2026 (M.P. poz. 1085) – 66,42 zł za 1 dt.
▪ Ministerstwo Finansów – podatki.gov.pl: broszura do formularza IR-1 („Informacja o gruntach”) oraz załączników ZIR-1, ZIR-2 i ZIR-3.
▪ Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym – odrębny reżim dla gruntów sklasyfikowanych jako lasy.
▪ Zdjęcie wyróżniające: File:2014 Pole uprawne w Raszkowie.jpg – Jacek Halicki, CC BY-SA 4.0.
▪ Zdjęcie w treści: File:Mieroszyno – Rye fields.jpg – Paweł Marynowski (Yarl), CC BY-SA 3.0.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Lexpuls
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.