Po rozstaniu rodziców trzeba ustalić, jak będą finansowane codzienne potrzeby dziecka. Rozmowa szybko może sprowadzić się do jednej liczby: ile miesięcznie powinien przekazywać drugi rodzic? Żeby rozsądnie ją ocenić, potrzebne są trzy informacje: koszty utrzymania dziecka, możliwości finansowe obojga rodziców i rzeczywisty podział opieki. Warto je zebrać, zanim pojawi się propozycja ugody lub pozew o alimenty.

Zamiast wybierać kwotę, opisz miesiąc z życia dziecka

Przedszkole, zakupy spożywcze, dojazdy, nowe buty, wizyta u specjalisty. Część wydatków łatwo zauważyć na rachunku, inne giną w domowym budżecie. Dlatego punktem wyjścia powinno być zestawienie pokazujące, na co rzeczywiście potrzebne są pieniądze.

Najwygodniej podzielić koszty na trzy grupy. Pierwsza to regularne opłaty, np. za przedszkole czy zajęcia. Druga obejmuje wydatki zmienne, takie jak żywność i środki higieny. Trzecia to zakupy oraz usługi opłacane co kilka miesięcy lub raz w roku. Dopiero takie rozróżnienie pozwala zobaczyć przeciętny miesięczny koszt.

Przykład hipotetyczny: jeśli roczna opłata za zajęcia wynosi 1200 zł, jej miesięczny odpowiednik to 100 zł. Dwie pary obuwia po 240 zł każda, kupione w ciągu roku, oznaczają średnio 40 zł miesięcznie. W zestawieniu należy pokazać sposób przeliczenia, zamiast przedstawiać jednorazowy zakup jako stały wydatek w każdym miesiącu.

Przy kosztach mieszkania trzeba wyodrębnić uzasadniony udział dziecka. Podobnie jest ze wspólnymi zakupami: rachunek za całą rodzinę wymaga wyjaśnienia, jaka część wydatku dotyczy syna lub córki. Zestawienie powinno pozwalać drugiej osobie zrozumieć każdą istotną pozycję.

Pensja rodzica to dopiero część odpowiedzi

Wysokość alimentów nie wynika ze stałego procentu wynagrodzenia. Sąd zestawia usprawiedliwione potrzeby dziecka z zarobkowymi i majątkowymi możliwościami osoby zobowiązanej. Oznacza to, że trzeba przyjrzeć się zarówno wydatkom, jak i sytuacji rodziców.

Samo zaświadczenie o aktualnej pensji może nie wyjaśniać wszystkiego. Przy ocenie możliwości zarobkowych znaczenie mają m.in. kwalifikacje, doświadczenie, stan zdrowia i dostępne możliwości zatrudnienia. Osobną kwestią są majątek oraz dochody z innych źródeł, np. najmu.

Przygotowanie do sprawy warto więc zacząć również od uporządkowania informacji o pracy i finansach. Jeśli dokumenty dotyczące drugiego rodzica nie są dostępne, należy wskazać, czego brakuje i jakie okoliczności trzeba wyjaśnić. To bardziej użyteczne niż opieranie żądania wyłącznie na przypuszczeniu, że druga strona „na pewno zarabia więcej”.

Codzienna opieka także ma znaczenie

Przy ustalaniu udziału w utrzymaniu dziecka liczą się również osobiste starania rodziców. Organizowanie leczenia, odprowadzanie do przedszkola, pomoc w nauce i opieka podczas choroby są częścią wykonywania obowiązku alimentacyjnego. Zasady te określa art. 135 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Dlatego sama suma miesięcznych wydatków nie daje jeszcze odpowiedzi, ile ma płacić każde z rodziców. Podział kosztów nie musi wynosić po połowie. Trzeba uwzględnić możliwości obojga rodziców oraz to, jak każde z nich uczestniczy w codziennym życiu dziecka.

Pomocne może być krótkie opisanie zwykłego tygodnia: kto zajmuje się dzieckiem po szkole, dowozi na zajęcia, umawia wizyty i zostaje w domu w razie choroby. Taki opis pozwala przedstawić fakty, które trudno pokazać samymi przelewami.

Gdy na pieniądze nie można czekać do końca sprawy

Rozmowy o porozumieniu i postępowanie sądowe nie wstrzymują bieżących opłat. Jeżeli dziecko potrzebuje środków już teraz, warto rozważyć wniosek o zabezpieczenie alimentów. Sąd może w ten sposób ustalić płatności na czas trwania postępowania.

Wniosek powinien wskazywać żądaną kwotę oraz wiarygodnie przedstawiać podstawę roszczenia i potrzeby dziecka. Zgodnie z art. 753 Kodeksu postępowania cywilnego podstawą zabezpieczenia w sprawach alimentacyjnych jest uprawdopodobnienie istnienia roszczenia. Przygotowane zestawienie wydatków i dostępne dokumenty pomagają wyjaśnić sytuację.

Kwota zabezpieczenia może różnić się od alimentów ustalonych w końcowym wyroku. Podczas konsultacji warto też powiedzieć, czy toczy się już sprawa rozwodowa — ma to znaczenie dla wyboru właściwego sposobu działania i sądu.

Kiedy pomoc radcy prawnego ułatwia przygotowanie sprawy?

Konsultacja może być przydatna, gdy rodzice nie zgadzają się co do wydatków, trudno ustalić sytuację finansową drugiej strony albo pojawiło się pismo z sądu. Pomoc prawna obejmuje wówczas ocenę żądanej kwoty, wskazanie potrzebnych dowodów i przygotowanie odpowiedniego pisma. Zakres wsparcia można dopasować do etapu sprawy.

W Opolu sprawy o alimenty prowadzi radca prawny Sebastian Borowy. Pomaga zarówno osobom dochodzącym świadczeń, jak i rodzicom, od których żąda się zapłaty. Przygotowuje pozwy, odpowiedzi na pozew i wnioski o zabezpieczenie, a także zajmuje się podwyższeniem lub obniżeniem alimentów. Konsultacje odbywają się w kancelarii oraz online.

Na pierwszą rozmowę warto przygotować:

• wstępne zestawienie wydatków na dziecko;
• dostępne rachunki, faktury i potwierdzenia przelewów;
• dokumenty dotyczące dochodów i sytuacji zawodowej;
• wcześniejszy wyrok, ugodę lub otrzymane pisma;
• krótki opis podziału opieki oraz dotychczasowych wpłat.

Jeśli części dokumentów brakuje, można zacząć od omówienia tych, które już są dostępne. Warto wcześniej zaznaczyć, czy chodzi o pierwsze ustalenie świadczenia, zmianę dotychczasowej kwoty czy odpowiedź na żądanie drugiego rodzica. Tak przygotowana rozmowa z Sebastianem Borowym pozwoli skupić się na konkretnych wydatkach, dokumentach i możliwych dalszych krokach.